Basilica di San Ambroggio
Bazylika Świętego Ambrożego jest jedną z pięciu bazylik romańskich założonych przez Ambrożego i jest jednym z najstarszych kościołów w Mediolanie. Jej budowa rozpoczęła się w 379, a zakończyła się w 386 roku. Kościół został konsekrowany przez Ambrożego i poświęcony świętym męczennikom, ponieważ został zbudowany na „Cmentarzu Męczenników”. Cztery wieki później, w 789, abp Peter założył klasztor benedyktynów obok Bazyliki.
Pomiędzy XIX i XII wiekiem, dzięki arcybiskupom Angilberto II i Ansperto rozpoczęły się przemiany, które ustanowiły bazylikę, a następnie następuje bazylika została udekorowana malowidłami Bramante’go, Bergognone i Luini’ego.
We wrześniu 1395 przed bazyliką, Gian Galeazzo Visconti został koronowany na pierwszego księcia Mediolanu. W roku 1857 dokonano kompletnej restauracji i konsolidacji struktur. Barokowe dodatki zostały rozebrane a pod ołtarzem dokonano wykopalisk archeologicznych w celu odnalezienia ciał świętych męczenników.
Pozostałe prace konsolidacyjne zostały wykonane w latach 1937 – 1940.
Po bombardowaniach alianckich w 1943 roku bazylika była dokonano radykalnej zewnętrznej renowacji.
Elementy bazyliki cieszące się największym zainteresowaniem
Bazylika św Ambrożego posiada również wiele kaplic, reprezentujących prawie wszystkie istniejące style w Mediolanie począwszy od neoklasycznych form Ludwika Gagnola, barokowej kopuły ozdobionej freskami przez Luini’ego, po renesansowy Bernardino Lanino.
Warto zajrzeć do muzeum św Ambrożego, pełnego pamiątek z grobowca rodziny Della Croce, i kilku Zakonników „piagnoni” szkoły burgundzkiej.
Najłatwiej dojechać do bazyliki metrem linii zielonej i wysiąść na stacji „San Ambroggio„. Bądź autobusami linii n° 58 – 58 – 94.
Bazylika Świętego Ambrożego otwarta jest dla zwiedzających od poniedziałku do soboty od 10.00 do 12.00 oraz od 14.30 do 18.00. W niedzielę od 15.00 do 17.00











Przez 18 lat mieszkałam w Mediolanie i to właśnie tam najlepiej poznałam codzienne życie miasta - nie tylko jego zabytki, ale też rytm, zwyczaje i mniej oczywiste strony. Dziś mieszkam we Wrocławiu, ale do Mediolanu nadal wracam regularnie.