Ta niezwykła konstrukcja to symbol mediolańskiego brutalizmu, który od dekad dzieli mieszkańców i turystów swoim surowym, wręcz monumentalnym wyglądem.
Torre Velasca nie da się pomylić z żadnym innym budynkiem na świecie. Stoi dumnie w sercu miasta jako dowód na to, że powojenna architektura Mediolanu potrafiła być odważna, bezkompromisowa i silnie osadzona w lokalnej tradycji, nawet jeśli na pierwszy błąd oka przypomina obiekt z innej planety.
Dlaczego Torre Velasca wygląda jak betonowy grzyb?
Charakterystyczna sylwetka wieży, rozszerzająca się od 18 piętra w górę, nawiązuje do średniowiecznych baszt obronnych i tradycji lombardzkiej architektury.
Ten charakterystyczny wieżowiec, wznoszony w latach 1956-1958, przy czym główną konstrukcję ukończono w rekordowe 268 dni, a całość oddano do użytku w 1960 roku, jest uznawany za jedno z najważniejszych dzieł architektury powojennej. Jego nazwa pochodzi od placu wytyczonego w 1651 roku z inicjatywy hiszpańskiego gubernatora Juana de Velasco.
Ze względu na swój unikalny kształt, budynek od razu został nazwany przez mediolańczyków wieżowcem z szelkami. Kształt Torre Velasca jest naprawdę niezwykły: niższe piętra zajmują mniej miejsca od górnych kondygnacji, przez co budowla przybiera formę grzyba. Architekci z grupy BBPR chcieli jednak, aby obiekt wyglądał jak współczesna interpretacja wież zamkowych, takich jak te w Castello Sforzesco, idealnie integrując się z budynkami w zabytkowym centrum Mediolanu.
To specyficzne rozwiązanie konstrukcyjne miało też wymiar praktyczny. Pierwsze osiemnaście pięter (wysokość całkowita to 106 metrów) przeznaczono na sklepy i biura, które wymagały mniejszej głębokości pomieszczeń. Z kolei wyższe piętra, aż do dwudziestego szóstego, mieszczą apartamenty. Szersza góra pozwoliła na stworzenie większej przestrzeni mieszkalnej i lepsze doświetlenie wnętrz.
Grupa BBPR i jej manifest nowoczesności
Projekt wieży to dzieło legendarnego biura BBPR, które swoimi realizacjami zdefiniowało na nowo włoski modernizm, łącząc go z historycznym kontekstem.
Torre Velasca została zaprojektowana przez studio BBPR (Gian Luigi Banfi, Lodovico Barbiano di Belgiojoso, Enrico Peressutti, Ernesto Nathan Rogers) na zlecenie firmy Rice, z profesorem Arturo Danusso jako konsultantem strukturalnym. Budynek powstał na zgliszczach po anglo-amerykańskich bombardowaniach z 1943 roku, w samym sercu Mediolanu, tuż przy Università Statale.
Projekt rozpoczęto w latach 1950-1951. Pierwotny pomysł wieży ze stali został jednak odrzucony ze względu na bardzo wysokie koszty materiałów. Pomiędzy 1952 i 1955 rokiem przeprowadzono ostateczne zmiany w projekcie, a samą budowę sfinansowała firma Società Generale Immobiliare. Co ciekawe, mimo skomplikowanej formy, główna struktura budynku powstała w rekordowym czasie zaledwie 268 dni.
Wybór betonu zamiast stali, na którą stawiały wówczas kultowe wieżowce amerykańskie, był podyktowany nie tylko ekonomią. Wstępna ocena zlecona ekspertom z Nowego Jorku wykazała, że włoski przemysł stalowy nie był wtedy gotowy na taką konstrukcję. Beton okazał się materiałem bardziej elastycznym, pozwalającym na realizację wizji neogotyckiej wieży w nowoczesnym wydaniu.
Lokalizacja Torre Velasca
Wieża dominuje nad Piazza Velasca i stoi zaledwie 600 metrów od katedry Duomo (5–7 minut spacerem), tworząc kontrast między brutalizmem a gotyckim neogotykiem.
Torre Velasca zlokalizowana jest w samym centrum Mediolanu, bardzo blisko Uniwersytetu Statale, pomiędzy Corso di Porta Romana i Via Larga. Jest dobrze widoczna z dachu katedry Duomo. Choć jest znacznie wyższa od otaczającej ją historycznej zabudowy, jej piaskowo-różowy odcień elewacji miał pierwotnie współgrać z kolorem cegieł i tynków sąsiednich kamienic. Przy głównym wejściu do budynku znajduje się stacja metra Missori (żółta linia M3).
Czy to najbrzydszy budynek świata?
Torre Velasca regularnie pojawia się w zestawieniach najbrzydszych budynków świata, publikowanych między innymi przez „Daily Telegraph”, co tylko wzmacnia jej kontrowersyjną reputację. Dla jednych jest ciężka i przytłaczająca, dla innych to wybitny przykład powojennej architektury. W 2011 roku budynek został oficjalnie uznany za zabytek i objęty ochroną konserwatorską, co w przypadku tak stosunkowo młodej realizacji nadal należy do rzadkości.
Renowacja i nowa funkcja budynku
Po latach zaniedbań Torre Velasca przeszła gruntowny remont, zakończony w 2025 roku. Prace objęły nie tylko elewację, ale też wnętrza i sposób wykorzystania całego budynku.
Renowację prowadziła grupa Hines. Oczyszczono fasadę, odnowiono charakterystyczne podpory i przywrócono oryginalną kolorystykę, przez lata niemal niewidoczną pod warstwą smogu i zabrudzeń. Zmieniła się także funkcja wnętrz. Dziś w Torre Velasca mieszczą się apartamenty na wynajem krótkoterminowy, biura oraz lokale handlowe i usługowe na parterze. Dzięki temu budynek znów stał się częścią codziennego życia miasta, a nie tylko zamkniętym symbolem dawnej epoki.
Jak trafić pod Torre Velasca? (Informacje praktyczne)
Pod Torre Velasca bardzo łatwo dotrzeć, bo budynek stoi blisko centrum i tuż obok stacji metra. Najwygodniej dojechać żółtą linią M3 i wysiąść na stacji Missori. Wieża znajduje się praktycznie zaraz przy wyjściu.
Metro (najlepsza opcja)
Tramwaje
Autobusy
Pociągi podmiejskie (S-lines)
Co zobaczyć w okolicy Torre Velasca
W okolicy Torre Velasca warto przejść się jeszcze kawałek, bo w promieniu 5-10 minut pieszo znajduje się kilka ciekawych miejsc. Najbliżej jest Università Statale z dziedzińcem dawnego pałacu jezuitów. Niedaleko leży także Piazza Santo Stefano, spokojniejszy fragment centrum z bazyliką i śladami dawnych murów. Kilka minut dalej znajduje się Krypta San Sepolcro, związana z rzymską historią Mediolanu. Z kolei w kościele Santa Maria presso San Satiro można zobaczyć słynną iluzję perspektywy Bramantego. Jeśli masz ochotę przedłużyć spacer, dobrym kierunkiem będzie też Corso di Porta Romana. Całą tę trasę da się spokojnie zrobić w około godzinę.

Ciekawostka filmowa: Torre Velasca pojawia się w kultowym filmie Dino Risiego „Wdowiec” (Il Vedovo) z 1959 roku, w którym główne role zagrali Alberto Sordi i Franca Valeri. Budynek służy tam jako tło dla opowieści o ambicjach i nowoczesności powojennych Włoch.
Często zadawane pytania (FAQ)
Czy można wejść na górę Torre Velasca?
Obecnie wieża pełni funkcje biurowe i mieszkalne (luksusowe apartamenty), więc swobodne zwiedzanie wyższych pięter przez turystów nie jest możliwe. Można jednak odwiedzić ogólnodostępne lobby oraz restauracje w przyziemiu.
Czy Torre Velasca to budynek brutalistyczny?
Tak, jest uważana za jeden z najważniejszych przykładów włoskiego brutalizmu, choć łączy w sobie także elementy neogotyku i funkcjonalizmu.
Jak daleko jest wieża od katedry Duomo?
WIeż znajduje się zaledwie około 500 metrów od Duomo, i dojście tam zajmuje około 5 do 7 minut spokojnego spaceru.













Przez 18 lat mieszkałam w Mediolanie i to właśnie tam najlepiej poznałam codzienne życie miasta - nie tylko jego zabytki, ale też rytm, zwyczaje i mniej oczywiste strony. Dziś mieszkam we Wrocławiu, ale do Mediolanu nadal wracam regularnie.