Porta Venezia - łuk triumfalny

Łuk triumfalny wzniesiony w 1857 z okazji wizyty w Mediolanie cesarza Austrii Franciszka Józefa i jego małżonki Elżbiety

Porta Venezia (Porta Orientale) aż do roku 1860, Porta Riconoscenza w czasach napoleońskich) jest jedną z sześciu głównych bram Mediolanu, zbudowaną wewnątrz Bastioni (murów obronnych). Położona w północno-wschodniej części miasta, otwierała drogę do Gorgonzola. Dziś charakteryzuje się obecnością dwóch neoklasycznych budynków Vantiniego, w których pobierano opłaty za wjazd (1827-1828), znajdujących sie w centrum Piazza Oberdan,na początku Corso Venezia.

W przeszłości Porta Orientale była charakterystycznym punktem jednej z sześciu zabytkowych dzielnic, na które Mediolan został podzielony, dzielnica Porta Orientale.

Historia Porta Venezia:

Pierwsza przebudowa przez Piermariniego w 1782

Porta Orientale, która dzięki swej uprzywilejowanej pozycji  (skierowana w stronę Viednia i Austrii)  była pierwszą bramą, której pod koniec XVIII zarządzono przebudowę, zaliczając ją do najważniejszych zabytków. Architektem, któremu przydzielono projekt był Giuseppe Piermarini, który aż do swojej śmierci w 1808 roku zajmował się rewitalizacją miasta i jego dziedzictwa architektonicznego. W tym samym czasie Porta Orientale oraz Bastioni straciły swoje funkcje obronne i używane były jedynie do pobierania opłat. Piermarini, który był już zaangażowany w budowę pobliskich ogrodów (Giardini Pubblici) oraz terenu wzdłuż Bastionów , rozpoczął prace nad nowym kompleksem w stylu klasycystycznym w 1787 roku, które jednak zostały szybko przerwane z powodu ostrej krytyki projektu. Również w 1787 roku został zaproponowany  alternatywny projekt budynków, w których pobierano opłaty, zaproponowany przez Cagnola, który jednak nie został wzięty pod uwagę.Wraz z wkroczeniem Napoleona do Włoch, Porta Orientale zmieniła swoje funkcje, nie służyła już w celach obronnych ani do pobierania opłat, ale była zabytkiem upiększającym miasto i dodającym mu prestiżu. W międzyczasie zmieniona została również jej nazwa na Porta Riconoscenza. W 1806 roku, przy okazji wizyty w mieście wicekróla Eugeniusza de Beauharnais, który przybył do miasta na ślub z Augustą z Bawarii, został wybudowany przez Cagnolę tymczasowy łuk triumfalny, zainspirowany łukiem Tytusa w Rzymie.

W 1825 roku, z okazji wizyty austriackiego cesarza Franciszka I i jego małżonki cesarzowej Karoliny, Cagnola zaproponował dwa nowe projekty: pierwszy charakteryzujący się tetrastylowym portykiem, ozdobionym rydwanem i innymi rzeźbami oraz drugi, który później został wybrany: charakteryzujący się potrójnym łukiem, którego model w brązie w skali 1:28 przechowywany jest w Pinacoteca Ambrosiana. Jednak nawet w tym przypadku nie udało mu się przekształcić go w projekt permanentny.

Druga przebudowa przez Vantiniego (1827-1828)

Obecny kompleksPorta Venezia, zachowany po dziś dzień, został wybudowany w latach 1827 i 1828 przez architekta z Bresci Rodolfo Vantiniego, w wyniku konkursu ogłoszonego w 1826 roku (w którym udział wzięło 32 architektów). W 1833 roku zostały umieszczone posągi i płaskorzeźby, które nadały dziełu ostateczny wygląd.

W 1857, z okazji wizyty w Mediolanie austriackiego cesarza Franciszka Józefa i jego małżonki Elżbiety, wzniesiono tymczasowy drewniany łuk triumfalny. W tamtych czasach było w zwyczaju wznoszenie tymczasowych budowli  tego typu, szczególnie przy uroczystych okazjach: z okazji tej wizyty,na drodze  cesarskiej procesji,  została wybudowana kaplica w stylu neoromańskim przy rondzie Loreto oraz scena honorowa z baldachimem na Piazza Duomo obok Coperto dei Figini.

W 1860 roku nazwa została zmieniona na Porta Venezia, na cześć miasta które pozostało austriackie po  wojnie francusko-austriackiej (1859) a w 1882 roku duży plac, z którego odchodzi aż osiem ulic, został poświęcony Guglielmo Oberdan, irredenty powieszonego przez Austriaków.

W przeszłości znana była również pod nazwą Porta Renza. Starożytna nazwa Porta Orientale – Brama Wschodnia nie odnosi się – jak się powszechnie uważa – do faktu, że stała na wschód od miasta (najbardziej na wschód od miasta znajduje się Porta Tosa). Wywodzi się od łacińskiej nazwy starożytniej bramy, która otwierała się na Argentiacum, obecne Crescenzago.

Od 1842 do 1908 poza murami Porta Venezia (w miejscu hotelu Diana), znajdowały się Łaźnie Diana, pierwszy publiczny basen w mieście i we Włoszech.

W latach 1923 i 1926 został wybudowany pod placem w stronę ulicy Tadino dzienny hotel Venezia, częściowo otwarty do 2006 roku





Znajdź na mapie:

 


Atrakcje w pobliżu Porta Venezia: