Jak już wspominałam na stronie “komunikacja miejska w Mediolanie“, mediolańska sieć transportu publicznego (ATM – Azienda dei Trasporti Milanesi) jest dosyć dobrze rozwinięta, mamy bowiem cztery linie metra, mamy mnóstwo autobusów, trolejbusy, tramwaje, jak również i kolej regionalną (passante ferroviario) która łączy Mediolan z wieloma mniejszymi miejscowościami lombardzkimi, a która w granicach miasta przejeżdża pod ziemią i płatna jest tyle co przejazd metrem. Przy korkach jakie panują na ulicach od wczesnych godzin rannych po późne godziny wieczorne używanie transportu publicznego wydaje się całkiem rozsądną alternatywą (o trudnościach z parkowaniem,  mandatach za parkowanie w miejscach niedozwolonych oraz strefie “C” nie wspomnę!)  Dlatego warto jest pozostawić samochód na jednym z wielu dużych parkingów na obrzeżach miasta (często przy ostatnich stacjach metra)  i przesiąść się na metro bądź autobus. Jest jednak małe “ale”… We Włoszech bardzo popularnym zajęciem jest strajkowanie! Czyli często mamy “SCIOPERO” ! Czy to komunikacji miejskiej, czy to pociągów, czy personelu lotniska (a co!) i różne inne. Do tego w godzinach szczytu, autobusy i inne środki transporu nabite są po same drzwi a i w lecie podczas upałów i duchoty, podróż taka nie należy do najprzyjemniejszych, zwłaszcza pod ziemią.

Dlatego warto jest przesiąść się na rower i to najlepiej nie swój (trudno znależć miejsce do zaparkowania go a i tak nie ma się gwarancji, że po powrocie się go znajdzie – mi osobiście w ciągu 10 lat skradziono trzy egzemplarze, w tym dwa w samym centrum)

Jedną z ciekawszych inicjatyw w mieście jest BIKE SHARING i odbywa się na podobnych zasadach jak w Warszawie czy innych miastach. Aby skorzystać z usługi należy najpierw się zarejestrować na internecie bądź w jednym z punktów ATM (stacje metra : Duomo (M1-M3), Cadorna (M1-M2),  Loreto (M1-M2), Romolo (M2), Centrale FS (M2-M3), Garibaldi FS (M2) i wykupić abonament (roczny bądź okazjonalny):

  • abonament roczny – cena: 36 euro
  • abonament tygodniowy – cena: 9 euro
  • abonament dzienny – cena: 4,50 euro

Przy abonamencie rocznym dostaje się kartę “tessera” do domu, a przy okazjonalnym, na maila dostaje się kod, który wraz z hasłem należy wbić na kolumnie przy odbiorze roweru. Abonament zaczyna się w momencie otrzymania kodu.

Warto również pamiętać, że każde pierwsze 30 minut jest za darmo (znaczy się w ramach abonamentu), po czym zaczyna się naliczać 50 centów za każde następne pół godziny. Przy każdym wypożyczeniu jest limit użytkowania do dwóch godzin, po czym należy rower oddać. Między jednym a drugim wypożyczeniem musi upłynąć 10 minut…  Czyli tak, pożyczam, jeżdżę, pół godziny bądź dłużej z naliczaniem kolejnych centów, po czym przed upływem dwóch godzin rower oddaję. Odczekuję 10 minut i znowu na rower hopla! Albo żeby zaoszczędzić co pół godziny robię przerwy 🙂

Wiele jest plusów takiego przemieszcaania się po Mediolanie: nie stoję w korkach, nie muszę wdychać smrodu spoconego współpasażera w metrze w upalny dzień, gubię kalorie, wzmacniam mięśnie nóg, no i najważniejsze więcej mogę zobaczyć. Polecam!

Ah, zapomniałabym, na stronie ATM dostępna jest mapa ze wszystkimi stacjami rowerowymi, do tego przy każdej znajdziemy informację o tym ile jest wolnych rowerów oraz ile jest wolnych miejsc….

Aktualizacja – 3 października 2017:

Flota:

  • rowery tradycyjne – 3650
  • rowery eletryczne – 1000

Cennik: 

 Rower tradycyjnyRower elektryczny
koszt jednostki czasowejkoszt całkowitykoszt jednostki czasowejkoszt całkowity
pierwsze pół godzinyGratis0 euro0,25 euro0,25 euro
drugie poł godziny0,50 euro0,5 euro0,5 euro0,75 euro
trzecie pół godziny0,50 euro1,00 euro1,0 euro1,75 euro
czwarte pół godziny0,50 euro1,5 euro2,0 euro3,75 euro
każda następna jednostka czasowa2 euro4 euro